Na het eerste onderzoek om een alter-ego te bedenken, kwam ik door te schetsen en werken op het idee om de 'kijker' een ietwat paranoïde gevoel te geven wanneer ze mijn 3D object aanschouwde, of te ervaren, door er doorheen te kruipen. Achteraf realiseer ik mij dat het eindresultaat meer een illustratie van paranoia is geworden, dan dat het werk is van een persoon met deze aandoening (alter-ego). In het werkproces zelf is meer te zien van het krankzinnige. Desalniettemin ben ik tevreden met het gemaakte werk van mijn alter-ego, gezien dat het effect van mijn installatie uiteindelijk wel werkte, ha! Eindresultaat is niet het belangrijkste, maar ik heb dus wel het verschil geleerd tussen de illustratie van een gevoel, en het werkelijk verbeelden hiervan.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten