Atelierstudie

Laatste gedeelte periode 4:
Tijdens dit gedeelte probeerde ik ondanks alle frustratie los te komen uit het vooraf 'bedenken'. Mijn doel was uit mijn comfortzone te treden, Met een succes van 10%.
 
Last part of the 4th term:
Despite of all my frustrations during part 2 of this project I tried to break the habit of 'thinking in advance'. My goal was to leave my comfort zone. In which I succeeded, for like, 10%.

Deze periode leek bij mij wel op één of andere manier extra over zelfontwikkeling te gaan, en het zoeken naar mezelf, of in elk geval een stuk van mezelf. Door het werk wat ik wilde maken wilde ik mezelf doorgronden, en koos ik een onderwerp uit waardoor ik mijn grenzen wel moest overschrijden, ik wilde mezelf dwingen - wat overigens geen makkelijke opgave is geweest. Het is dan ook niet vreemd dat ik ontzettend hard faalde, voordat ik überhaupt begreep wat ik verkeerd deed.
Doordat ik mezelf een onderwerp had gegeven om mee te werken, stuitte ik weer op misschien wel het meest bekende probleem: vast komen te zitten tijdens het project. Het werk kwam stil te liggen, waardoor frustratie onvermijdelijk bleek. Beter was geweest om vanuit een aanleiding te werken, zodat ik mezelf de ruimte zou geven procesmatig te werken en ontwikkeling (visueel en inhoudelijk) makkelijker te stimuleren zou zijn. Wel fijn dat ik hier zelf achter ben gekomen.

It seems to me this term really had to do with my own self exploration, like I was on a quest to find a certain piece of myself. The subject I'd chosen required me to really extend limits. Limits I gave myself once. I had to push myself to lose this urge, this control for safety, which, I recall, hasn't really been an easy task. It's fair enough to say I failed desperately while trying to do so, before I even could understand what I'd done wrong. Over and over I keep stumbling on perhaps the most obvious problems of them all: Getting stuck during your project. So frustration seemed inevitably. My project got glorified by a theme, while I rather should have started on a simple idea, and let the process take over and just go where ever my changing subjects would lead me. This would probably cause a much more interested project, both content and visually. Glad I found out on my own.

Doelen:
Ik weet van mezelf nu dat het misschien een goed idee is voor het volgende jaar om sowieso groter te gaan werken en meer in 3D te werken. Meer doen en maken, en, niet in één keer iets af willen hebben. Wanneer ik fotografeer of schilder wil ik het werk meteen af hebben. Maar ik zou het schilderij ook opzij kunnen zetten en op een later tijdstip er mee verder gaan. Of hier een variatie op maken. Het ene moment is het andere niet en morgen is weer anders dan vandaag, morgen denk ik ook anders dan vandaag. Doordat ik zo in mijzelf aan het graven ben geweest stuitte ik op allerlei blokkades waar veel moed voor is nodig geweest om die te doorbreken. Liever zie ik mezelf volgend jaar intresses uitwerken, en geen diepliggende gevoelens. Ik denk dat ik daar nog niet klaar voor ben. Werk maken is één ding, maar er over communiceren is weer iets heel anders.

Ik ga stoppen met het 'mooi' werk proberen te maken en van te voren ideetjes bedenken daar ben ik al mee gestopt tijdens dit project. Dat was heel fijn om te realiseren. Oh, en ook niet onbelangrijk, dit verhaal houd ik tijdens mijn volgende project als back-up. Als controle, als hulp, als betweter.

Goals:
Now I know it might be a good idea to literally work 'bigger' and focus my energy on 3D creations. Forget about finishing a piece the same night, I'll just leave it on the ground and continue working on it the next day. Or I'll make a variety of works on one piece. One moment may be different from the next, and tomorrow my thoughts are not the same, so why not use it? I kept digging in my mind where I found these inhibitions, which I was so determent to break through. Maybe I'm not ready. Creating work is something entirely different than communicating about it.

I'd like to quit trying to create 'beautiful' work and I certainly don't want to think about all those ideas I should photograph or paint. I already quit the last one during this project. It felt great to realize it was wrong! Besides that, I'll keep this story next to me during my following project, for control, help and know-it-all.

Eerste gedeelte periode 4:

First part of the 4th term:

Werkplek:
Workplace:

3D Beeldonderzoek - Periode 3

Samen met een klasgenoot begon ik aan een project met de vraag wat kunst voor ons nu eigenlijk betekent. Dit filmpje is een experiment, een onderzoek naar
het gedrag van mensen in verband met de plastic zakjes als wegversperring op de trap.
Wanneer dit wordt gedaan in een kunstacademie, is het dan automatisch kunst?
Dit is één van de vragen die wij hebben geprobeerd te beantwoorden gedurende deze periode.

Working on this project with someone else, this has been a research to people's behavior regarding the plastic bags.. because, we were throwing them on the stairs, with no reason at all.. We wanted to check people's respond.. So when done in an art school, does one automatically call it art? We tried answering questions like these during this project.

 

Als presentatie hebben we een tentoonstelling gemaakt, bestaande uit werk wat wij gedurende deze periode totaal zonder enige betekenis of waarde hebben geprobeerd te creëren. De vraag was juist of dit werk waarde zou krijgen wanneer het in de vorm van een tentoonstelling werd gepresenteerd. Of het op deze manier dan tot 'kunst' zou worden verheven. Onze conclusie is dat het wel degelijk waarde krijgt op deze manier.
Een belangrijk inzicht deze periode is geweest dat de vorm van een object iemand al zodanig kan aanspreken en kan boeien, zonder enige achterliggende gedachte, waardoor dit al als kunst kan worden beschouwd. Er is uiteindelijk geen regel of wet die bepaald wanneer iets wel of geen kunst is. Het is zo'n subjectief en breed gegeven, dat het voor ons ook alleen persoonlijk mogelijk was deze vraag (proberen) te beantwoorden.

As a form of presentation, we've created an exhibition which included work made without any thought or idea. We wanted to know whether it was possible this work would get more value by presenting it as an exhibition. If this work could be elevated as 'art'. Our answer to this question would be yes.
One of the most important insights through this project would be that the form of an object can be interesting on itself, instead of always holding on to an idea behind a piece. So whenever someone finds the form, lines, colours, etc. interesting for what they are, this person can consider this work as art.
In the end there's no rule or law which decides if a piece could be considered as art or not. It's very personal and subjective, so even the person I collaborated with and myself can only (try) to answer this question for ourselves.

2D Beeldonderzoek Periode 3

Deze periode heb ik bij 2D belangrijke stappen gemaakt, door echt te leren begrijpen wat het verschil is tussen uitbeelding en verbeelding. Ik begrijp nu ook dat het proces zo belangrijk is omdat de stap naar verbeelding eigenlijk niet meteen te maken is. De verbeelding zit dieper en is daardoor wel interessanter omdat het de kijker prikkelt. Het uitbeelden van een thema, of onderwerp zal altijd het eerste de kop opsteken en is erg letterlijk. Dan is het aan mij de taak om door te zetten.

Wanneer ik week na week meer verbeeldende foto's probeerde te maken, merkte ik dat ik verder van de uitbeelding raakte. Ik wil meer in contact komen met de emoties voor het juiste beeld, zodat het subtiel in een beeld te vinden is. Wat mij enorm hielp was het schrijven over mijn gevoel in de ochtend, middag en avond, maar meer nog het schilderen van hoe ik mij voelde onder deze emoties zorgde er in de laatste week voor dat ik de laag van de verbeelding aan kon raken. Het is nog vaag, maar ik kom er wel.

The fact that I really tried to understand the difference between a respresentation of a theme (which is very literal), and showing more of my imagination in an image, made me learn so much. I now also understand that the process is so important because it's not easy to immediately get access to your own imagination. It's more hidden than the obvious.. That's why it's so interesting of course.

Week after week I tried taking photographs with this element of the imagination and I did notice leaving representation of a theme behind. Getting more and more in touch with the emotions of an image and capture it in a subtle way was my goal. It helped me to write and paint about the way I feel at dawn, and how different I can feel again in the afternoon as well as by nightfall. Even more so it helped me to paint how I felt about a certain emotion, during that moment, which made me truly step out of the obvious way of thinking in the last week. I'm on my way.

De avond is gevallen.

Maak ruimte voor

de drukte in mijn hoofd

waar ik in verdrink.

(Transl.)
Night has fallen.
Create space for
the pressure in my mind
I drown in.

 

 

Studie zelfportretten met verf.

Study selfportraits in paint.

Deze twee schilderingen zijn gemaakt naar aanleiding van de foto's en houtskooltekeningen en de emotie die ik op dat moment voelde. Daarnaast wilde ik experimenteren d.m.v het wisselen van de kleuren met dezelfde vormen. Hierdoor straalt het beeld een hele andere sfeer uit, terwijl dezelfde kleuren zijn gebruikt.

These two paintings are made after the photographs and drawings in charcoal, according to the emotions I had on that specific moment. Besides that I wanted to experiment by changing the colours but holding on to the same scene. Because of this the image shows a different feeling, even though the same colours have been used.

Studie waarneming van

de avond, ochtend, middag en nacht(links naar rechts).

Study of perception during

dusk, dawn, afternoon and at night(from left to right).

Studie naar waarneming, de kleuren komen uit de schildering hierboven, de schemering.

Study to perception, the colours are from the 'dusk' painting above.

Oefening figuren tekenen,

houtskool en verf.

Exercise drawing figures,

charcoal and paint.