
De teksten rechts op de foto komen uit het bijgehouden dagboek waar ik onderaan bij dit bericht meer uitgebreid over schrijf. Hier volgt wat er staat:
Al voor het opschrijven van deze zin, zaten er hele alinea's in mijn hoofd.
Fascinerend hoe iemand een ander kan beïnvloeden, ondanks dat men zegt dat mensen niet veranderen.
Pas op het moment dat ik mijn werk kwijtraakte, besefte ik mij dat de intentie belangrijker is dan het object zelf.
Na dit besef vond ik mijn werk terug.
Deze periode ging beeld & concept erg moeizaam bij mij, omdat de verhalen die wij moesten lezen mij niet raakte. Daar kon ik niks mee. Iedere les stonden we met de gehele klas elkaars werk te bespreken .. of het nu aan de opdracht lag, de docent, of aan mezelf, ik kon gewoon niets beginnen met deze les. Nadat ik dit aangaf kreeg ik de opdracht om de verhalen te vergeten en mijn eigen opdracht te stellen. Uiteraard deed ik dit maar de moed was me wel in de schoenen gezonken.
De opdracht was om de invloed en het hokjes denken van mensen te verbeelden... Zoekend naar manieren om maar geforceerd iets te maken verstreken de weken bij mij. Iedere week had ik uiteraard netjes iets gemaakt. De één na laatste week werd mij verteld dat ik niks mocht maken, maar dat ik gewoon maar moest gaan doen. Genieten, leven, hoe je het wil noemen. Ja lekker makkelijk. WAT MOET IK NU?! Die beoordeling kwam er aan en ik had eigenlijk niks om te laten zien..
Ik ben een dagboek bij gaan houden: Wat doe ik op een dag? Welke inzichten krijg ik? Wat ben ik eigenlijk gaan doen? Drie zinnen sprongen eruit en ik kwam erachter dat een filmpje wat ik voor serieel beeld heb gemaakt, erg goed paste bij het onderwerp van dit vak. Want, hoewel ik geen concreet thema heb aangehouden, was er wel een rode draad. Het ging om mensen, hoe zij veranderen door andere mensen zonder het door te hebben, de keuzes die zij zelf denken te maken zonder door te hebben dat andere mensen deze keuzes voor hen maken.. Een filmpje wat ik had gemaakt oorspronkelijk voor het vak serieel beeld, sloot perfect aan bij dit overkoepelende thema. Bij de beoordeling heb ik deze dan ook laten zien.
Ik heb nogal wat inzichten achter de rug, voornamelijk over het feit dat ik gewoon minder hard moet denken over het maken van werk, omdat het werk ontstaat door te doen. Conceptueel denken gaat mij over het algemeen niet zo moeilijk af, maar ik was te gebrand op het maken van een werk, in plaats van op het idee. Gelukkig ben ik een echte vechter en dat weet ik heel goed van mezelf, ik kreeg dan ook een 7 voor mijn inzet en harde werk. Ergo: eindresultaat is niet het belangrijkste.



























